Yıl:2017   Sayı: 8   Alan: Psikoloji  

Ertuğrul GÖDELEK
ÇALIŞANIN ABARTILI BEDENSEL BECERİ ALGISI İLE KAZAYA YATKINLIK ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İRDELENMESİ
 
Belli bazı çalışanların “tekrarlayıcılar”, dolayısıyla “kazaya yatkın çalışanlar” olduğuna işaret eden işletme verilerinin pek çoğu son zamanlarda gerçekleştirilen ayrıntılı olasılık çalışmalarının sonuçları tarafından desteklenmemiştir. Kazaya ilişkin şans dağılımına göre, çalışanların bir kısmı hiç, bir kısmı bir, bir kısmı iki, diğer bir kısmı ise iki ya da daha fazla kazaya karışmıştır. Bu tür analizler iki temel konuyu açıklamakta yetersiz kalmaktadır: Birincisi, bazı çalışanların “tekrara” dayalı kazalarını açıklayamamaktadır. İkincisi, belli bazı örtük kişilik özelliklerinin çalışanı kazaya yatkın hale getirdiğini öne süren bazı psikologlar ya da psikiyatrların yaklaşımları gibi yaklaşımlar grup içerisinde eylemde bulunan çalışanın total psikolojik iklimini göz ardı ettiği için yetersiz kalmaktadır. Kazaya yatkınlık diye bir durum söz konusu ise, bu durum bireysel psikolojik bir olgu olduğu kadar grup psikolojik bir olgudur. Bu çalışmanın temel amacı, çalışanın abartılı bedensel beceri algısı ile kazaya yatkınlık arasındaki ilişkinin yarı deneysel yolla irdelenmesidir. Araştırmada 600 deneğin yer aldığı yarı-deneysel bir yöntem uygulanmıştır. Veriler SPSS 11 kullanılarak analiz edilmiştir. Analiz sırasında betimsel ve yordayıcı istatistiklerden yararlanılmıştır. Sonuçta, abartılı bedensel beceri algısının kazaya yatkınlıkla bir bağlantısının olduğu bulunmuştur. Çalışmanın tartışma kısmı daha çok çalışanın abartılı bedensel beceri algısı ve söz konusu algı ile kazaya yatkınlık olgusu arasındaki ilişki konularına odaklanmıştır.

Anahtar Kelimeler: Kaza, Kazaya Yatkınlık, Kategori Genişliği, Abartılı Bedensel Beceri Algısı

Doi: 10.17360/UHPPD.2016824394

ANALYSIS OF THE RELATIONSHIP BETWEEN WORKERS’ OVERESTIMATION OF THEIR PHYSICAL ABILITIES AND ACCIDENT PRONNESS
 
Much factory data which appear at first examination to indicate that certain employees are persistent "repeaters" and therefore "accident prone" fail to substantiate such conclusions upon detailed probability studies. Accidents distributed by chance will supply some workers with no accidents, some with one, some with two, and a few with even three or more. Because such analysis actually does succeed in most factory experiences in explaining much of the individual employee "repeat" accidents data, the time honored approach of the psychologist and psychiatrist which emphasizes the identification of subtle personality conditions which predispose to accidents by some employees seems to be a less promising approach than that which emphasizes study of the total psychological climate in which the typical employee of a group works. If proneness (or liability) to accidents exists such tendency may be a group psychological phenomenon as well as an individual psychological phenomenon. The aim of the research is to investigate relations between workers’ overestimation of their physical abilities and accident proneness. The method of the research is a quasi-experimental method 600 subjects were used in this study. Results were analized by using SPSS 11. Descıptive and inferential statistical analysis were used.Results showed us that overestimation of ability was associated with accident proneness. The discussion focuses on workers’ overestimation of physical abilities and the relation between overestimation and accident proneness.

Keywords: Accident, Accident Proneness, Category Width, Overestimation of Physical Abilities

Doi: 10.17360/UHPPD.2016824394

Tam Metin